Miłkowice woj. wielkopolskie

Nowości

Przy wykorzystywaniu zamieszczonych  na stronie Miłkowic materiałów do swoich opracowań, proszę o informowanie o tym. Z przyjemnością odnotuję taki fakt podając nazwisko autora, tytuł pracy lub link. Będzie to dowód na to, że moja i wszystkich Współtwórców strony praca, była użyteczna. W swoim opracowaniu proszę podawać źródło - adres strony milkowice.pl.tl/

Udostępnione materiały zamieszczam tutaj zawsze podając nazwisko przesyłającego, pozostałe są mojego autorstwa. Zastrzegam sobie prawo umieszczenia artykułu o Miłkowicach w Wikipedii, czekam jednak jeszcze na materiały, które mam nadzieję, do mnie dotrą. 
  

Parafialny Dzień Strażaka 2026 




















 


Ksiądz Aleksander Krzesiński

informacje i zdjęcie Facebook 

Ziemia Dobrska

Ksiądz Aleksander Krzesiński urodził się 12 grudnia 1893 roku w Sompolnie powiat koniński. Był synem Aleksandra Krzesińskiego i Franciszki Krzesińskiej z domu Jabłońskiej. Początkowe wykształcenie pobierał w rodzinnym miasteczku. W 1907 roku wstąpił do Aleksandrowskiej Szkoły Realnej w Łodzi, założonej w 1880 roku. Była ona jedną z najważniejszych placówek edukacyjnych w tym mieście. Szczególny nacisk kładziono tam na przedmioty ścisłe i techniczne. Szkołę ukończył w czerwcu 1912 roku. W sierpniu 1916 roku, złożył egzamin wstępny do seminarium duchownego we Włocławku. Został przyjęty. Studiował filozofię i teologię. Na kapłana wyświęcony został 18 czerwca 1922 roku przez ks. bp. Stanisława Zdzitowieckiego. W tym samym roku mianowany został wikariuszem parafii kolegiackiej, pod wezwaniem Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny i św. Michała Archanioła w Łasku. Jednocześnie był prefektem tamtejszych szkół powszechnych. Z dniem 6 sierpnia 1924 roku, przeniesiony został na wikariat do parafii pod wezwaniem św. Wita Męczennika w Tuliszkowie. Tam proboszczem był ks. Jan Nowicki, dawny duszpasterz z jego rodzinnej parafii Świętej Marii Magdaleny w Sompolnie. Z dniem 27 stycznia 1927 roku, został wikariuszem parafii farnej św. Jana Chrzciciela we Włocławku. W tym samym roku mianowany został kapelanem rezerwy Wojska Polskiego w stopniu kapitana. Po dwóch latach otrzymał ponowione mianowanie. Z dniem 29 sierpnia 1929 roku, został administratorem parafii Siedmiu Boleści Najświętszej Maryi Panny w Kowalach Pańskich - wówczas dekanat turecki, a obecnie dobrski. Z dniem 8 czerwca 1935 roku powołany został na administratora parafii św. Mikołaja Biskupa i Wyznawcy w Miłkowicach. Kowalscy parafianie przyjęli to z wielkim smutkiem, ponieważ był tam bardzo lubiany i ceniony. Z dniem 6 grudnia 1937 roku, ks. bp. Karol Radońsk, mianował go proboszczem miłkowickiej parafii. Po niemiecko-sowieckim najeździe na Rzeczpospolitą w 1939 roku, rozpoczęła się akcja eliminacji polskiego duchowieństwa, szczególnie w ustanowionym przez Niemców Kraju Warty, gdzie położona była parafia Miłkowice. Ksiądz Aleksander Krzesiński aresztowany został 6 października 1941 roku. Przetrzymywany był w obozie przesiedleńczym Durchgangslager Konstantinow w Konstantynowie Łódzkim. W dniu 30 października 1941 przewieziony został do obozu koncentracyjnego Konzentrationslager Dachau, na północ od Monachium w południowych Niemczech. Otrzymał obozowy numer 28377, który wytatuowano mu na ręce. Przydzielony został do 28 baraku. Zmarł z wyczerpania 17 lipca 1942 roku. Według aktu zgonu, wystawionego w KL Dachau, tamtejsi formaliści, a zarazem niezrównani „bajkopisarze” zanotowali, iż przyczyną śmierci było „Versagen von Herz und Kreislauf, bei Ascites”, w tłumaczeniu „Niewydolność serca i układu krążenia, przy wodobrzuszu”. Jego zwłoki spalono w obozowym krematorium. Nazwisko ks. Krzesińskiego, zostało wymienione na tablicy poświęconej mieszkańcom powiatu tureckiego, ofiarom II wojny światowej, na kościele pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Turku.
Andrzej R. Tyczyno



Mapa 
                               8
+                                         (Gilly, 1802–1803)
Mapster (AMZP)               
                                                                                      Arkusz:
                                                           „Sieradz – Zgierz – Łowicz” (oznaczenie: C III)
 
  •  Mapę znamy, ważne są oznakowania!
  • Na mapie kluczowe są:
  • H / HH / Hc → struktura zabudowy (pojedyncza vs folwarczna)
  • M → młyny (centra lokalnej gospodarki)
  • Furt → przeprawy przez wodę
  • kropki i kreskowanie → lasy i rzeźba terenu   
     
    1. Zabudowa i funkcje
    H / Hc / HH
    • H → pojedyncze zabudowanie (dom, gospodarstwo)
    • HH → kilka zabudowań (mała grupa, zagroda, folwark)
    • Hc / HC → większe gospodarstwo / folwark / zabudowa dworska
    • M
    • M = młyn (niem. Mühle)
    • 2. Woda i teren podmokły
    • Furt
    • oznacza bród (miejsce przeprawy przez rzekę)
    • ? bardzo ważne:
    • pokazuje, gdzie można było przejść/przejechać przez wodę
    • często ważniejsze niż mosty w lokalnej komunikacji
    • Linie faliste / jasne pola
    • tereny zalewowe
    • starorzecza
    • mokradła
    • szczególnie widoczne przy Warcie
    • Pokrycie terenu
    • Kropki (gęste)
    • las lub zadrzewienia
    • Puste jasne pola
    • grunty rolne
    • Kreskowanie (hachury)
    • nachylenie terenu
    • kierunek spadku
    • 4. Wysokości i rzeźba
    • Liczby (np. 10, 15, 27)
    • wysokości punktowe (w metrach)
    • ? pomagają rozpoznać:
    • gdzie są wyniesienia,
    • gdzie doliny.
    • 7. Obiekty specjalne
    • Prostokąty / zwarte kształty
    • większe budynki:
      • dwory,
      • folwarki,
      • młyny
    • 8. Skróty językowe (niemieckie wpływy)
    • Mapa jest austro-węgierska, więc:
    • M = Mühle (młyn)
    • Furt = bród
    • czasem nazwy mieszane (polsko-niemieckie formy)   

Pierwszy raz spotkałam się z nazwą miejsca Pustka Bogatka między Zaspami a Ostrowem. Czy ktoś ma jakieś informacje na ten temat?
Ta strona internetowa została utworzona bezpłatnie pod adresem Stronygratis.pl. Czy chcesz też mieć własną stronę internetową?
Darmowa rejestracja