Miłkowice woj. wielkopolskie

Zbiornik Jeziorsko

HISTORIA BUDOWY ZBIORNIKA

W oparciu o opracowanie - REGIONALNY ZARZĄD GOSPODARKI WODNEJ W POZNANIU
udostepnione przez pp. Wszędybyłów
Pod względem wykonawstwa budowa zbiornika wodnego Jeziorsko była przedsięwzięciem złożonym i urozmaiconym, na której obok typowych robót hydrotechnicznych prowadzono wiele robót specjalistycznych z innych branż. O wielkości budowy świadczą następujące wielkości:
nasypy zapór z dowozem mas ziemnych transportem samochodowym na odległość do 3 km – 3,5 mln. m3,
ekrany żelbetowe na skarpach zapór – 205 tys. m3,
kubatura betonów – 130 tys. m3,
budowa pompowni – 6 szt. budowa elektrownia – 1 szt.,
wykupy i wywłaszczenia – 5,3 tys. ha (ok. 3 tys. aktów notarialnych, przesiedlenie 504 rodzin i likwidacja 355 zagród wiejskich) ,
budowa 190 nowych mieszkań i 10 nowych zagród,
budowa dróg – 90 km,
budowa linii energetycznych – 120 km
budowa linii telekomunikacyjnych – 155 km,
adaptacja i melioracja gruntów – 4700 ha
regulacja rzeki Warty wraz z obwałowaniem – 9 km
ośrodek zarybieniowy – stawy rybne – 220 ha
likwidacja cmentarza (ekshumacja 1310 grobów) z budową nowego cmentarza.


Całe przedsięwzięcie podzielono na 5 zadań inwestycyjnych:
I. Zbiornik wodny;
II. II. Obiekty hydrotechniczne i melioracyjne w cofce zbiornika;
III. III. Melioracje szczegółowe wraz z budową ośrodka zarybieniowego w dolinie Pichny;
IV. IV. Osłona hydrometeorologiczna i usuwanie ujemnych skutków piętrzenia;
V. V. Elektrownia wodna.


Dokumentacja projektowa zbiornika została opracowana w Centralnym Biurze Studiów i Projektów Budownictwa Wodnego „Hydroprojekt” Oddział w Poznaniu, przy współpracy kilku jednostek branŜowych. Generalnym wykonawcą zadania I – zbiornika wodnego było Przedsiębiorstwo Budownictwa Hydrotechnicznego i Rurociągów Energetycznych „Energopol 7” w Poznaniu. Pierwsze roboty przy realizacji tego zadania rozpoczęto od wykonania dróg dojazdowych do placu budowy w marcu 1975 r. Roboty przy budowie zbiornika zakończono i przekazano do eksploatacji w 1986 r. (20 września). Całkowite zakończenie inwestycji nastąpiło w 1990 r. po wybudowaniu elektrowni wodnej, ośrodka zarybieniowego, urządzeń osłony hydrologicznej i wykonaniu robót związanych z usuwaniem ujemnych skutków oddziaływania zbiornika. Wstępne napełnienie zbiornika dokonano we wrześniu 1986 r., natomiast pełny zakres piętrzenia i gospodarki wodnej podjęto w 1992 roku.

 

Punktem zwrotnym było wybudowanie w latach 1975-1990 zbiornika retencyjnego Jeziorsko o powierzchni 42km, długości 16 km, który miał zapewnić nawodnienie, zabezpieczenie przeciwpowodziowe, hydroenergetykę i rekreację.


Przepompownia Miłkowice
Zdjęcia przesłał Stanisław Stasiak
Zdjęcia pochodzą z albumu budowy elektrowni Adamów, użyczony przez Jacka Gajewskiego. Przepompownia w Miłkowicach już nie istnieje, jedynie mapy geportalu przedstawiają jeszcze działkę geodezyjną, na której była usytuowana przepompownia, a wody zbiornika Jeziorsko w okresie zimowym odsłaniają jej fundamenty.

Przepompownia w trakcie budowy

 



Zbiornik Jeziorsko

Zlikwidowano most na Warcie, droga wiodąca do Popowa przestała istnieć, wymazane zostały z mapy wsie Młyny i Zaspy.
Rolnicy do czasu spiętrzenia wody w zbiorniku wykorzystywali znajdujące się za rzeką żyzne mady, mimo że przestano remontować most. Zbudowano wtedy dla pieszych kładkę łączącą brzegi rzeki, a promem uruchomionym na ten przejściowy czas, przewożono plony i bydło na pastwiska. 

 


Prom na rzece Warcie


Woda w rzece była wykorzystywana do pojenia bydła, gdyż w studniach jej brakowało, nie we wszystkich, ale w tych gospodarstwach położonych najwyżej, gdyż obniżył się poziom wód gruntowych.*)

"Dziennik Łódzki" napisał o planach budowy zbiornika Jeziorsko

 

,,Słowo Powszechne" o budowie zbiornika ,,Jeziorsko"

Wycinek nadesła ks. Kazimierz Rulka


Zbiornik Jeziorsko zlokalizowany w środkowym biegu Warty, na granicy województwa wielkopolskiego i łódzkiego, powstał po przegrodzeniu doliny Warty w 484,3 km biegu na linii Skęczniew – Siedlątków zaporą ziemną o maksymalnej wysokości 20 m i długości 2730 m.



Zapora czołowa  - Skęczniew

Długość zbiornika wynosi przy minimalnym spiętrzeniu 7,0 km a przy maksymalnym 16,3 km, szerokość ok. 4 km, a średnia głębokość 4,5 m. 


Śluza w Skęczniewie

Jego powierzchnia podczas całkowitego wypełnienia (wiosną) wynosi ok. 42,3 km,a w czasie jesienno- zimowym ok.17,6 km.*)



Ptaki nad zbiornikiem 

Tworzą się dogodne warunki dla żerowania i gniazdowania ptaków wodno – błotnych oraz 
drapieżnych– mew śmieszek, rybitw, kaczek krzyżówek, płaskonosów, cyranek, czernic, łysek, perkozów, czajek, kormoranów i czapli.
Okresowo spotyka się tu do 230 gatunków ptaków, w tym tak rzadkich, jak: ślepowron, 
czapla biała, żuraw, ostrygojad, kulik, bekas, siewnica, siewka złota.*)



 
 



  


Elektrownia wodna


Wody zbiornika w 2007 roku zostały zakwalifikowane do III klasy czystości – woda zadowalającej jakości.
Powodzie przestały nękać miejscowości położone nad Wartą, jednak minął bezpowrotnie urok rzeki Warty.

 
 
 
 Tereny nadrzeczne
 

Brzegi zbiornika po obniżeniu poziomu lustra wody - stan obecny.
Zdjęcie nadesłała Katarzyna Studzińska

                                                       Kościół w Miłkowicach od strony zbiornika

Zdjęcia nadesłał Jacek Gajewski



















  
Miłkowice otulone przedwieczorną ciszą - widok od strony zbiornika
Zdjęcie nadesłane przez Stanisława Stasiaka


Wzburzone wody zbiornika Jeziorsko listopad 2015
Przesłała Elżbieta Michałowicz



 
 
 
Wzburzone silnym wiatrem wody zbiornika Jeziorsko. Prawie 10 w skali Beauforta.

Zbiornik Jeziorsko od strony zapory w zimowej szacie
Foto. Elżbieta Michałowicz

Panorama zbiornika. Ze lewej strony kościół w Siedlątkowie, po prawej stronie , otulone mgłą Miłkowice.


Zapora w Skęczniewie , w tle kościół w Miłkowicach. Ogromna tafla wód zbiornika  pokryta pierzyną białego puchu - tak to określiła autorka zdjęć.
 
„W cieniu jesionów” - Halina Studzińska 
Krótka monografia Miłkowic - „Drzewo genealogiczne rodziny Kaczmarków”